Bir Hafızın Namazı... (Harika mutlaka okuyun)  

Posted by Tespih Taneleri... in





Tenhâ bir köşe bulup namaza durdu. O, zaten “hep musallî olanlardan”dı. Ellerini kaldırdı ve dünyayı bütün ağırlığına rağmen arkaya atıverdi. Tekbir aldı.

“Allâhu Ekber” dedi.

Allâh’ın büyüklüğü karşısında nahif olan bedeni, daldaki yaprak gibi titriyordu. Fâtiha’nın âyetleri, bir bir sıralandı gönül semâsında.

“Elhamdülillahi Rabbi’l-Âlemîn” derken bütün zerrelerinin eridiğini hissetti. Yok oldu sanki… Damla deryaya gark oldu. Ve yoklukta asıl varlığı buldu.

“Rahman ve Rahîm olan”ın merhamet ummânına dalmışken bir anda silkiniverdi. Şimdi “din gününün sahibi”nin huzurunda, hesap için mahşere çıkmış gibi kıyamda idi.

Her bir kul, bizzat Rabbi tarafından hesaba çekilecekti. Kulluğun mahcûbiyetinin yanında Rabbi’nin kelâmına muhatab olmanın yakıcı sıcaklığını hissetti kalbinde…

İhsan duygusu ile namaz kılmak ne güzel!

“Cibrîl hadîsi”nde olduğu gibi… “İhsan nedir?” diye sorunca Rûhu’l-Emîn, “Allah Teâlâ’yı görür gibi ibadet etmen!” diye buyurmuştu Âlemlerin Efendisi -sallâllâhu aleyhi ve sellem-… “Her ne kadar sen O’nu görmüyorsan da, O, seni hep görüyor.” diye de tamamlamıştı mübârek kelâmını…

Şimdi ise duâ makamında…

“İyyâke na’budu ve iyyâke neste’în.”

“Ancak Sana kulluk eder ve yine ancak Sen’den yardım dileriz.” diyerek Rabbi’ne niyaz ediyor.

“Bizi dosdoğru yoluna ilet, nîmet verdiklerinin yoluna. Gazaba uğrayanlarınkine değil!..”

Âdeta vücudundaki bütün uzuvlar dile gelmiş, hep birlikte koro hâlinde duâya “Âmîn” diyorlardı.

Ardından uzunca bir sûre okudu. Kıyamda durmaya doyamıyordu. Allâh’ın huzurunda bir “Elif” gibi dimdik duruyordu. Eğildi, “dâl” oldu. Boyun eğdi, nefsine teslimiyeti sevdirdi.
Allâh’ım, bu ne güzel bir kul! Ne güzel bir namaz! Yine doğruldu, “Elif” oldu. Secdede tam bir “hâ-mîm” oldu. Kıyamıyla rükûsuyla, secdesiyle şimdi tam bir Kur’ân âyetiydi. O, zaten hâfızlığını tamamladığı andan beri “yürüyen Kur’ân”dı. Onun gibi namaz kılan az idi.

Hâfız, sanki ete kemiğe bürünüp, Yûnus diye görünenlerdendi. Yûnus gibi hakikat ilminin peşinde idi. Bunu anlamak için onu tanımak, onu tanımak için de Kur’ân’ı biraz olsun anlamak gerekli…

Hâfızın nefsi, namaz süzgecinde ezildikçe ezildi, kalbine boyun eğdi. İnsan denen muammâ çözülüverdi, gönül aynasında belirdi. Bir büyük Hak dostunun söylediği gibi, “Hayat, beşik ile tabut arasında dar bir koridor”…

İşte şimdi, o dar koridorun başından sonu görünüyordu. Hâfız, namaz kılıyordu. Âdeta yer-gök bir olmuş, zaman-mekan kaybolmuştu. Secdede ne kadar kaldı, kaç kere “Sübhâne Rabbiye’l-A’lâ” dedi, bilemiyordu.

Belki de marifet basamaklarını tırmanıyordu. Namazı, büyük bir sır ve hikmet kapısı görenler için pek çok kapı aralanır elbet gönül âleminde…
 Ve pek çok sır, namazın içinde çözülüp, Hak ile âyân olur.


Eşiğinde durdum yâ Rab!.. Nefsim, kalbim ve bütün varlığım Sen’in ellerinde. Sen şekil ver kalbime… Sûretimi de, sîretimi de Sana döndür. Kendi boyanla boya. Kalbime tecellî et cemâlinle… Aman, celâlinle değil!..

“İşte size vaad edilen cennet! Ki o, Allâh’a yönelen, emirlerine riâyet eden, göremediği hâlde Rahmân’dan korkan ve «kalb-i münîb» (Allâh’a yönelmiş bir kalp) ile gelen kimselere mahsustur.” (Kâf, 32-33)

Bir günde en az beş kere mîrâca çıkmak ne müthiş şey!

Allâh’ım, huşûlu namazı sevdir ve o huşûya erdir bizi!.. Namazda mîraçtan hediyeler doğsun kalplerimize!..

Hâfızın namazı gibi.

Hâfız, namazını bitirmeye kıyamıyordu.

“Kullukta zirve namaz, namazda zirve secde”… O, şu anda zirvedeydi. Zirveden âlemleri seyrediyordu. Rahmânî kokular duydu. Melekler, hayran hayran ona bakıyorlardı.

O bir kuldu! Omuzlarındaki ağır yükün farkındaydı. Ve namaz kılıyordu.
Allâh’ın Rasûlü, son nefesini verirken:


“-Namaz, namaz!..” diye buyurmuştu.

Namaz kılmayanlar, gözünün önüne geldi. Merhameti coştu.
 Namaz kılmamanın cezasını yüreğinde duydu.

“-Hak!” diye feryâd etti.

“-Eyvah, Ümmet-i Muhammed!..” diye ağladı, ağladı!

O’nun hürmetine kim bilir kimler affediliyordu. O secdedeyken başına kulluk tâcı taktılar. Bir de kalbine, gönlüne baktılar. Ne gördüler dersiniz? Mâsivâ adına, dünya nâmına hiçbir şey kalmamış. Tek ve yegâne olan varlık, sadece ve sadece Allah!..

Hatice Sena


Allah'im sana tum benligimle yalvariyorum boyle bir namaz suuru, bizlere, cocuklarimiza ve bizden gelecek nesillere nasip et. amin


This entry was posted on Çarşamba, Şubat 29, 2012 at 06:57 and is filed under . You can follow any responses to this entry through the comments feed .

7 yorum

ALLAH RAZI OLSUN..KENDİ NAMAZLARIMLA KARŞILAŞTIRINCA BEN NE YAPIYORMUŞUM DEDİM.DUANIZA BENDE AMİN DİYORUM...HELE Kİ SABAH NAMAZINA UYANAMAMANIN VERDİĞİ UTANÇLA DAHA BİR KÖTÜ OLDUM..RABBİMİ,DİNİMİ NAMAZIMI ÇOK SEVİYORUM...HELEKİ GÖNLÜMDE RABBİMDEN SONRA GELEN EFENDİLER EFENDİSİNİ...CNIM FEDA SANA YA RESULALLAH..İZNİNİZLE YAZIYI BENDE PAYLAŞIYORUM..SEVGİLER

29 Şubat 2012 08:18

Amin canım,,,canı gönülden kocaman bir amin diyorum duana bende,çok güzel bir yazıydı Allah razı olsun,,selamlar

29 Şubat 2012 10:03

o kadar istiyorum ki,böyle namaz kılmayı rabbim ne olur bizlerede nasp et.çok üzülüyorum bu konuda benide dualarınızda eksik etmeyin ne olur:))

29 Şubat 2012 11:54

Okurken göz yaşımı tutamadım içim titredi, Allah razı olsun.

29 Şubat 2012 15:58

Rabbim hepinizden de razı olur inşallah,yorumlariniz için çok tesekkur ederim arkadaslar. Gönül telinize dokunabildimse ne mutlu bana... Sevgilerimle

29 Şubat 2012 21:04

rabbim gönlümüze, böyle namaz sevgisi versin amiiiin..belkıs dualarla kalın bende blogum da yayınlayabilirmiyim bu yazıyı..

1 Mart 2012 15:14

Tesekkur ederim yorumunuz için... Duaların çatısı altındayız her daim hamdolsun. Kaynak belirtmeniz halinde her paylaştığım yazimi tabiki yayınlayabilirsiniz hatta memnun olurum ne kadar çok insanin okumasina vesile olsak o kadar guzel olur... Sevgiler

1 Mart 2012 16:39

Yorum Gönder

Related Posts with Thumbnails
Site'de Kaç Kişiyiz